[.elveda.] - yorgun argın bir yoksunluk bu bendeki bana ait onsuzluk

yorgun argın bir yoksunluk bu bendeki bana ait onsuzluk

Cumartesi - [.elveda.]

artık bendeymiş yaşama dönme sırası
benimle uğraşan o isyankarlar
başkaldırırken dilleri yanmıştı
hesaba çektim hepsini
bıraktım, solsun yansınlar
yaktım arkadaş hepsini
çektiğimiz o resmin hatırası
içinden gördüm
hepsinin gözü şaş
taş gibi yüreklerine rest çektim
gözlerim yaşken benim
.
üstü başı leş gibi kokuyor cesetlerinin
o kırık,
o hayat resminin duvaraltları
ruh halleri keş gibiydi
her birinden bir hareket bekledim
hepsinin bir bir düşünü belledim
hızlı yaşamalarda tökezledim
azraili gördüm
el salladım, gel canımı al dedim
Azrail duydu bildi tüm acımı
ecel değil dedi, senin ilacın
.
hesapsız kaçtım kandırdım hancımı
bir kazık çaktım yaşam sebebime
gittim, kaçtım
kovalıyorken bahtım
Aşka düştüm, sallandı gönül tahtım
arkama baktım
gururumu gördim
kendimi yola bıraktım
     aşkım yanımda
kimseye yok sevgi ahtım
bir sokagın karanlığında öldüm
gece karanlık
    bense simsiyahtım
gidişime, gölgeme baktım, baktım
utandım ağlayamadım.
kendim bile farketmedim kendimi
topladım bavulumu gidiyorum
çektiğimi, kinimi siliyorum
.
tuttum kendi bedenimi kafaya aldım
                  bir boşluğa atladım
yaşam sevgisiymiş,
peeh...bak bayatladım
bu kadarlıkmış hayatım
.
çıkmasın adım diyorum
isyanımı bıraktım, gidiyorum
elveda......
.
elveda dost sandıklarım
her gece yandıklarım
cama dadandıklarım
aşkına kandıklarım
yüzüne baktıklarım
bana baktırdıklarım
canını yandıklarım
yanlış anladıklarım
kalbini çaldıklarım... elveda
.
herkes.
herşey her nefes
elveda bedenim
öbür tarafta yeniyim
göze girmemeliyim
beni bekletmeyeyim
.
elveda hesaplarım
çılgın ihtiraslarım
sizin olsun yaşadıgım hikayem
ben
bendeki beden
bedendeki ten
tendeki öpüşler
elveda
gittim sizden.
......
...